Bir çocuk parkındaki Bank ve sokağın köşesindeki Baz istasyonu / vericisi arasında geçen konuşma...
Bank: insanlar beni seviyorlar ama seni çok da sevmiyorlar farkında mısın?
Verici: Beni sevmediklerini düşünüyorlar ama bensiz de yaşamaları güç artık. Sensiz yaşayabilirler.
Bank: Neden birbirimizle itişiyoruz;?
Verici: Sen başlattın.
Bank: Sen verici olmaktan mutlu musun?
Verici: Soğuk ve mekanik olmayı sevmiyorum ama komik olanı da ben iletişim sağlıyorum. Bir vınnlama sesim var ki bazen beni bile deli ediyor. Öte yandan yüksekteyim, köpekler üzerime işemiyor, insanlar üstüme tükürmüyor, manzaram güzel ve çok gelen geçen var önümden...hareketli bir hayatım var. Arada gelip tamir edenler de oluyor.
Bank: Köpekler üzerime işiyor benim. Geçenlerde adamın biri sigarasını bıraktı üzerimde...çok yaktı. 
Verici: Ama insanlar seninle oturduklarında etrafı daha farklı görmüyor mu? Sakin olmuyorlar mı?
Bank: Bazen evet.
Verici: Ben herşeyi duyuyorum biliyor musun? Dünyayı dolaşıyorum onların anlattıklarında.
Bu ne kadar saçma bir diyalog gibi gözükse de yazıyla terapide kullanılan önemli bir çalışmanın örneğidir. Bu alıştırma birden fazla kişi ile yapılır genelde. Bu kişiler birlikte yürüyüşe çıkarlar. Sessizce yürür ve dikkatlerini çeken birşeyi seçerler. Sonra o nesnenin sesi olur, onun yerine konuşurlar birbirleri ile. Yukarıda bu alıştırmanın tek başına yapılan bir örneği var. Burada Verici kişidir Bank ise kişinin problemidir. Alıştırma serbest diyalog şeklinde yazılır. Bittiğinde defalarca farklı açılardan analizi yapılabilir. Bunu kişiler beraber de yapabilirler ayrı ayrı da yapılabilir. Mesela buradaki örneği kullanacak olursak...
Verici ona ihtiyaç duyulmasıyla kendini önemli buluyor. Ancak yakınlaşmakta zorluk çekiyor ve mesafeli ve soğuk davranabiliyor. İzlemek yakınlaşmaktan daha rahat geliyor ama bazen kendi sesi veya sessizliği onu deli edebiliyor. Hayatta belli bir yere geldiğine inanıyor. Orada bazı kötü durumlardan kurtulmuş olduğunu, belli bir seviyeyi yakaladığını düşünüyor. Gitme arzusu, birçok yeri görme arzusu var ama korkuları onu geri tutuyor sanki.
Bank ise bu kişinin problemini temsil ediyor. Burada problemi sevdiğini anlıyoruz ama problemle sürekli savaştığını da fark ediyoruz. Problemin kendine olumsuzlukları daha da çok çektiğini canını daha da çok acıttığını fark ediyoruz. Ve kişi problemin dünyaya farklı bakmak için gerektiğini kendine hatırlatıyor. Ancak problemle oturup, onu iyice anlamak ve yaşamak gerektiğini görüyoruz. Bir süre sonra problemle oturduğumuzda dikkatimiz probleme değil, havanın güzelliğine ağaçlardaki harekete ve bize iyi gelecek şeylere döner mesajını alıyoruz.
Bu alıştırmayı siz de bir arkadaşınızla, çocuğunuzla ya da eşinizle yapın. Ofiste içinde çıkamadığınız, bir türlü anlaşmaya varamadığınız bir probleminiz mi var. Ekip arkadaşlarınızı toplayın...herkes ofiste dolaşsın ve kendine bir nesne seçsin. Şimdi söylemek istediklerini o nesneden konuşarak söylesin...
Sonra birlikte oturup yazdıklarınızı inceleyin...birden işinizin ne kadar kolay olduğunu fark edeceksiniz. Problem ve kişileri bu şekilde birbirinden ayırmış olursunuz.
Yeşim Cimcoz
